Fekk lymfekreft då pappa-permisjonen starta

Det er ein fin dag i Sauda, og siste sprell av kong Vinter er i ferd med å sleppa taket. Det dryp frå taket, og blå minus har gått over til raude pluss. Filippo Ballarin har gledd seg til denne seinvinteren, og sett fram til å sleppa pendling mellom Etne og Sauda på holkeføre. Han har også sett fram til å vera pappa på fulltid dei neste fire månadane, og tilbringa dagane med minstemann – og sistemann – Matteo som fyller eitt år på sjølvaste kvinnedagen.

— Matteo er definitivt sistemann i flokken, det blir ikkje fleire, seier Ballarin og smiler mot vesleguten før han løftar han opp på hofta.

Det er tid for middagskvil og Matteo blir lagt ned i ei vogn midt på kjøkkengolvet, og roar seg der. Ikkje lenge etterpå så pustar han tungt. Han har sovna.