Ode til ein gamal ost

— Målet mitt er å få folk til ete gamalost. Dersom dette kan bidra til det, ja då kan eg gjerne pushe pulver.

Lokalmatteknikar Kristin Glück-Evensen (46) humrar og nikkar mot den raude trekofferten sin, som står midt på eit kjøkenbord på Voss. Ved første augekast ser han ut som han er full av store gråstein. Det i alle fall ingenting ved innhaldet som tilseier at det kan seljast i pulverform for 15.000 kroner kiloen. Det skal me koma attende til.

For det er ikkje kofferten denne saka skal handle mest om. Ho handlar først og fremst om ein utdøyande kulturarv, ein ost som er blitt yngre med åra og om enorme mengder matsvinn.